Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Του Θεού, Ελέησόν Με Τον Αμαρτωλόν!!!

ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΞΗΣ...

* ΕΔΩ ΣΤΟ ''ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;'' ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.
* ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΓΕΜΑΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
* ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ...ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ.
* ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΜΟΝΟ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ.
* Ο ΧΩΡΟΣ ΕΔΩ...ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΨΥΧΙΚΗ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ.
* ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2011

Η ελεημοσύνη (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

Ὁ ἄνθρωπος, λέγει ἡ Ἁγία Γραφή, εἶναι κάτι πολύ σπουδαῖο, ἐκεῖνος ὅμως πού κάμνει ἐλεημοσύνη εἶναι κάτι τό πολύτιμο. Ἡ χάρη τῆς ἐλεημοσύνης εἶναι πιό μεγάλη ἀπό τή χάρη τῶν νεκραναστάσεων. Διότι εἶναι πολύ μεγαλύτερο τό νά τρέφεις τό Χριστό στό πρόσωπο τοῦ κάθε πεινασμένου ἀπό τοῦ νά ἀνασταίνεις τούς νεκρούς μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ. Στήν ἐλεημοσύνη εὐεργετεῖς ἐσύ τό Χριστό, ἐνῶ στή νεκρανάσταση σέ εὐεργετεῖ Ἐκεῖνος. Ὁ δέ μισθός τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐπιφυλάσσεται γι᾽ αὐτόν πού εὐεργετεῖ καί ὄχι γι᾽ αὐτόν πού εὐεργετεῖται. Στά θαύματα ἐπίσης τῶν νεκραναστάσεων ἐσύ γίνεσαι ὀφειλέτης στόν Θεό, πού εἶναι ἡ αἰτία τῶν θαυμάτων. Στήν ἐλεημοσύνη ὅμως ἔχεις ὀφειλέτη σου τό Θεό. Τότε μάλιστα εἶναι ἡ ἐλεημοσύνη πραγματική, ὅταν προσφέρεις μέ ἁπλοχεριά, ὅταν δέν νομίζεις ὅτι δίνεις ἀλλά ὅτι παίρνεις ἐσύ ὁ ἴδιος, ὅταν νοιώθεις ὅτι εὐεργετεῖσαι, ὅταν αἰσθάνεσαι ὅτι κερδίζεις καί δέν χάνεις. Διαφορετικά δέν ἔχει χάρη καί ἀξία ἡ ἐλεημοσύνη σου. Διότι ὅταν ἐλεεῖς τόν ἄλλον, πρέπει νά χαίρεσαι καί ὄχι νά δυσανασχετεῖς (Ἰω.Χρυσοστόμου, ΙΣΤ´ὁμιλία στήν Β´Κορινθίους PG 61, 516).

  • Είπε γέρων. Για τους άσπλαχνους που πεθαίνουν να κάνετε μνημόσυνα και προπαντός ελεημοσύνη. Ελεημοσύνη. Υπάρχουν πολλοί πτωχοί. Σ` αυτούς να δίνεται. Στα μνημόσυνα να χρησιμοποιείται κόλλυβα και όχι γλυκά, όπως κάνουν πολλοί τώρα τελευταία.
  • Ο πάμπτωχος και ρακένδυτος Ρουμάνος ασκητής Ε, δεν είχε που την κεφαλή κλείνε. Βοηθούσε στην τράπεζα του Ρωσικού μοναστηριού και ότι έπαιρνε το έδινε ελεημοσύνη στους απομακρυσμένους ασκητές. Είναι η μονή ευκαιρία να σωθώ, έλεγε. Να ζητιανεύω ταπεινούμενος, να κοπιάζω, να διαμοιράζω.
  • Eνας μονάχος ρώτησε τους επισκέπτες του.
    Εσείς τι δουλεία κάνετε;
    Γέροντα δεν έχουμε καλό επάγγελμα. Έμποροι είμαστε, απάντησαν με συστολή.
    Έχουμε αδελφοί μου, μεγάλη ανάγκη από καλούς εμπόρους.
    Αλήθεια, για πείτε μου τι κάνετε όταν ακριβαίνουν τα πράγματα;
    Πουλάτε και τα παλιά, που είχατε στο μαγαζί με καινούργιες τιμές;
    Ναι γέροντα.
    Πώς να κάνουμε αλλιώς; Πρέπει να ξαναφέρουμε πράγμα στο μαγαζί.
    Καλά, αλλά εσείς από τα παλιά βγάζετε δυο φορές κέρδος.
    Φυσικά δεν μπορείτε να το πουλήσετε με τις παλιές τιμές, γιατί θα αντιδράσουν οι άλλοι έμποροι.
    Εσείς όμως, το δεύτερο κέρδος, που βγάζεται από τα εμπορεύματα που είχατε στο μαγαζί, να το δίνετε ελεημοσύνη.
     
  • Όταν υπηρετούσε ο γέρων Αρτέμιος σε ένα Γρηγοριάτικο μετόχι στην Άρτα και πήγαινε να ψωνίσει, στην αγορά, επέστρεφε με άδεια χέρια. Ότι είχε το μοίραζε σε πτωχούς και γεροντάκια. 
πηγή από: 
  1. http://www.osotir.org/
  2. http://www.pigizois.net/