Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Του Θεού, Ελέησόν Με Τον Αμαρτωλόν!!!

ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΞΗΣ...

* ΕΔΩ ΣΤΟ ''ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;'' ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.
* ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΓΕΜΑΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
* ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ...ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ.
* ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΜΟΝΟ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ.
* Ο ΧΩΡΟΣ ΕΔΩ...ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΨΥΧΙΚΗ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ.
* ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

Βίος Οσίου Ιερωνύμου

Ο Όσιος Ιερώνυμος τιμάται στις 15 Ιουνίου.

Ο Όσιος Ιερώνυμος εγεννήθηκε στη Στριδώνα της Δαλματίας, περί το 347 μ.Χ., από γονείς εναρέτους και ευσεβείς. Ο πατέρας του Ευσέβιος εφρόντισε για τη Χριστιανική αυτού
μόρφωση, τις δε γραμματολογικές σπουδές του συμπλήρωσε στη Ρώμη, φοιτήσας πλησίον του γραμματικού Αιλίου Δονάτου. Σε ηλικία είκοσι ετών εβαπτίσθηκε υπό του Πάπα
Ρώμης Λιβερίου (352 – 366 μ.Χ.). Φύση ζωηρή, ως ήταν, παρασύρθηκε από τον ακόλαστο βίο της ρωμαϊκής νεολαίας, παρεξέκλινε της ευθείας οδού και έζησε για αρκετό καιρό
στη διαφθορά. Αφού μετανόησε, εστράφηκε προς την Ανατολή, η οποία την εποχή εκείνη περιέκλειε στους κόλπους της τα μεγάλα και ακτινοβολούντα κέντρα της θρησκευτικής
και ασκητικής ζωής. Έτσι, περί το 373 μ.Χ., δια της Θράκης και Μικράς Ασίας, μετέβη στην Αντιόχεια, όπου εδίδασκε ο περίφημος ερμηνευτής των Γραφών Απολλινάριος,
πλησίον δε της πόλεως ασκήτευε ο ενάρετος καθ’ όλα ερημίτης Μάλχος. Εκ των αρετών και της αγνότητος της ψυχής και του βίου τούτου τόσο επηρεάσθηκε ο Ιερώνυμος, ώστε
μετά ένα έτος αποσύρθηκε στην έρημο της Χαλκίδος στη Συρία και επιδόθηκε σε αυστηρό ασκητικό βίο, θρησκευτικές μελέτες, αφού έμαθε και την εβραϊκή, την οποία εδιδάχθηκε
από κάποιον πρώην Ιουδαίο γέροντα μοναχό. Περί τα τέλη του 376 μ.Χ., μη δυνάμενος να ανεχθεί τους υποκριτές μοναχούς, επέστρεψε στην Αντιόχεια, όπου εχειροτονήθηκε
υπό του Επισκόπου Παυλίνου πρεσβύτερος. Το 380 μ.Χ., μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και εμαθήτευσε κοντά στον Άγιο Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, η επίδραση του οποίου
υπήρξε μεγάλη επ’ αυτού. Το 382 μ.Χ., συνόδευσε τον Παυλίνο και μετέβη στη Ρώμη, για να συνηγορήσει υπέρ αυτού στον Πάπα Δάμασο Α' (366 – 384 μ.Χ.). Ο Δάμασος,
εκτιμώντας τις ακριβείς γνώσεις του Ιερωνύμου περί των πραγμάτων της Ανατολής, τη βαθιά θεολογική μόρφωση και την ευρεία γλωσσομάθειά του (εγνώριζε τη λατινική,
ελληνική, εβραϊκή, περσική και χαλδαϊκή, εξ ου και «Πεντάγλωσσος» απεκαλείτο), του αν έθεσε τη διόρθωση της «Ιτάλας», της λατινικής δηλαδή μεταφράσεως της Αγίας Γραφής.
Εκτός όμως της εκτιμήσεως του Πάπα, τα σπάνια προσόντα, με τα οποία εκοσμείτο, είλκυσαν γύρω τους πολλούς μαθητές και μάλιστα από τις ευγενείς οικογένειες της Ρώμης.
Μεταξύ τους συγκαταλέγονταν και γυναίκες και παρθένοι, μορφωμένες και ενάρετοι, ασχολούμενες μετά θερμού ζήλου με τις θρησκευτικές μελέτες και κατεχόμενες υπό του πόθου
της μοναχικής ζωής, σημαντικώτερες των οποίων ήσαν η Μαρκέλλα, η Μελανία και η χήρα Παύλα μετά της θυγατρός της Ευστοχίας. Χάρη των μαθητών και μαθητριών του, ο
Όσιος Ιερώνυμος συνέγραψε αρκετά ασκητικά συγγράματα, ερμηνείες βιβλίων της Αγίας Γραφής και δύσκολων χωρίων αυτής. Το 384 μ.Χ., μετά το θάνατο του Πάπα Δαμάσου,
εγκατέλειψε τη Ρώμη, συνοδευόμενος υπό του αδελφού του Παυλινιανού, του πρεσβυτέρου Βικεντίου και άλλων παρθένων. Αφού περιήλθε μαζί τους τους Αγίους Τόπους και τα
ασκητικά κέντρα της Νιτρίας και Θηβαΐδος της Αιγύπτου, μετέβη στη Βηθλεέμ, όπου, αφού ίδρυσε δύο μοναστήρια, ένα γυναικείο για την Παύλα και τις μοναχές που ήσαν μαζί
της, και ένα ανδρικό, εγκαταστάθηκε σε αυτό στο οποίο παρέμεινε επί 34 χρόνια μελετώντας και συγγράφοντας. Εκεί συνέγραψε τα περισσότερα από τα έργα του και την
περίφημη «Βουλγάτα», δηλαδή νέα εντελώς μετάφραση της Αγίας Γραφής στη λατινική, εκ του Εβραϊκού και Ελληνικού πρωτοτύπου. Το συγγραφικό έργο του Οσίου Ιερωνύμου,
ευρύ και ποικίλο, δικαίως τον κατατάσσει μεταξύ των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας.

Ο Όσιος Ιερώνυμος εκοιμήθηκε με ειρήνη, το 420 μ.Χ., σε ηλικία ενενήντα ετών και ενταφιάσθηκε στη μονή του. Αργότερα, κατά το 14ο αιώνα μ.Χ., τα ιερά αυτού λείψανα
μετακομίσθηκαν στη Ρώμη και εναπετέθησαν στο ναό της Santa Maria Maggiore.




Στίχος
Ἱερώνυμον τὸν μέγαν τεθνηκότα. Μέγας μένει στέφανος οὐκ ἀπεικότως. Δεκάτη πέμπτη Ἱερωνύμοιο ἦτορ ἔνθεν ἦραν.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α'. Τῆς ἐρήμου πολίτης
Τὴν σοφίαν τιμήσας Ἱερώνυμε Ὅσιε, παρ’ αὐτῆς ἐτιμήθης οὐρανίοις χαρίσμασι, καὶ γέγονας φωστὴρ περιφανής, βιώσας ὥσπερ ἄγγελος ἐν γῇ· διὰ τοῦτό σου τὴν
μνήμην τὴν ἱεράν, τελοῦμεν ἀνακράζοντες· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ χορηγοῦντι διὰ σοῦ, χάριν ἡμῖν καὶ ἔλεος.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε
Σοφία καὶ χάριτι κεκοσμημένος λαμπρῶς, ὁσίως ἐβίωσας, ἐν ἐγκρατείᾳ πολλῇ, σοφὲ Ἱερώνυμε· ὅθεν τῆς τοῦ Σωτῆρος, Ἐκκλησίας ἐδείχθης, πάμφωτος λύχνος Πάτερ,
ἀρετῶν ταῖς ἀκτῖσι· καὶ νῦν Χριστὸν δυσώπησον, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σέ.

Κοντάκιον Ἦχος β'. Τοὺς ἀσφαλεῖς
Τὸν εὐκλεῆ, τῶν ἀρετῶν διδάσκαλον, καὶ μυστικήν, τῆς εὐσέβειας σάλπιγγα, Ἱερώνυμον τὸν μέγιστον, μελωδικὼς ἀνευφημήσωμεν ἐν κόσμῳ γὰρ ὁσίως πεπολίτευται,
καὶ μύστης τῆς σοφίας ὤφθη ἔνθεος, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἔλλαμψιν.



Κάθισμα Ἦχος γ'. Θείας πίστεως
Θείου Πνεύματος, τῇ ἐπιπνοίᾳ, γλῶσσαν ἔνθεον, καταπλουτήσας, μυστογράφος ἐδείχθης τῆς χάριτος, τὴν τῶν Γραφῶν σαφηνίζων ἀκρίβειαν, καὶ ἀρετῶν
ἀναπτύσσων τὴν ἔλλαμψιν ὅθεν πρέσβευε, θεόσοφε Ἱερώνυμε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ὁ Οἶκος
Σοφίαν ἐκ νεότητος ποθήσας, καὶ ταύτην ὁλοτρόπως ἐκζητήσας, τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἀγαθῶν, ὡς σφαλλομένων νουνεχώς, ἐμίσησας τὴν σχέσιν καὶ τὸν ζυγὸν τοῦ
Σωτῆρος ἄρας, ἀσκητικῆς ζωῆς πρὸς τελειότητα ἔδραμες, ἀπαρνησάμενος σαυτόν, καὶ ἅπαν φρόνημα σαρκός, νεκρώσας θεοφόρε ἐντεῦθεν τῇ πρὸς Θεὸν μυστικὴ
ἑνώσει, ἐν μετοχῇ θείᾳ ἐθεώθης, καὶ τῆς σοφίας τὸν δοτῆρα ἐθεράπευσας, τὸν δόντα σοι λόγον σοφίας καὶ γνώσεως· δι’ ὅ, σοφὲ Ἱερώνυμε, μοναστῶν ὑποφήτης
καὶ ἀλείπτης γέγονας, καὶ Ἐκκλησίας λύχνος ἀείφωτος, αἰτούμενος πᾶσι θείαν ἔλλαμψιν.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις ἐναρέτου βίου εἰκών, καὶ τοῦ Παρακλήτου, ἐνδιαίτημα ἱερόν· χαίροις συνωνύμων, τῶν σῶν προστάτης θεῖος, καὶ πρέσβυς πρὸς τὸν Κτίστην, ὦ Ἱερώνυμε.

Πηγή από: http://xristianos.gr/