Από τό βίο τής αγίας ΣυγκλητικήςΤίς αμελείς καί ράθυμες ψυχές, έλεγε η μακαρία Συγκλητική, κι εκείνες πού από νωθρότητα δέν καταφέρνουν νά προκόψουν στήν αρετή, καθώς καί όσες κυριεύονται εύκολα από τήν απόγνωση, πρέπει νά τίς ενθαρρύνουμε. Άν μάλιστα παρουσιάσουν ακόμα κι ένα μικρό καλό, νά τό θαυμάζουμε καί νά τό μεγαλοποιούμε. Απεναντίας, καί τά πιό σοβαρά καί μεγάλα σφάλματά τους, νά τά χαρακτηρίζουμε μπροστά τους σάν πολύ μικρά κι ασήμαντα. Γιατί ο διάβολος, πού θέλει όλα νά τά διαστρέφει γιά νά μάς κολάσει, προσπαθεί νά κρύβει από τούς αγωνιστές καί τούς επιμελείς στήν άσκηση τίς αμαρτίες τους, κάνοντάς τους νά τίς ξεχνούν, γιά νά τούς ρίξει έτσι στήν υπερηφάνεια. Ενώ, αντίθετα, στίς αρχάριες καί αστερέωτες ψυχές παρουσιάζει εξογκωμένα τά αμαρτήματά τους, γιά νά τίς ρίξει σέ απελπισία.
Νά πώς πρέπει λοιπόν νά παρηγορούμε τίς ψυχές αυτές πού κλονίζονται: Νά τούς θυμίζουμε τήν απέραντη συμπάθεια καί αγαθότητα τού Θεού.
Νά τίς βεβαιώνουμε πώς ο Κύριός μας είναι πολυέλεος καί σπλαγχνικός καί μακρόθυμος, έτοιμος πάντα νά ανακαλέσει τήν καταδίκη τών αμαρτωλών ανθρώπων (πρβλ. Ιωήλ 2:13). Σ᾿ αυτές τίς ψυχές νά φέρνουμε καί μαρτυρίες από τίς άγιες Γραφές, πού νά φανερώνουν τήν απροσμέτρητη συμπάθεια τού Θεού σ᾿ εκείνους πού αμάρτησαν καί μετανόησαν.
Νά τούς λέμε, γιά παράδειγμα:
Πώς η Ραάβ ήταν πόρνη, αλλά σώθηκε χάρη στήν πίστη της (Ιησ. Ναυή 2:1 κ.έ. Εβρ. 11:31).
Πώς ο Παύλος ήταν διώκτης, έγινε όμως σκεύος εκλογής (Πράξ. 9:1 κ.έ.)
Καί πώς ο ληστής λεηλατούσε καί σκότωνε, αλλά μ᾿ έναν του μόνο λόγο άνοιξε πρώτος τη θύρα τού παραδείσου (Λουκ. 23:39-43).
Νά τούς λέμε ακόμα γιά τόν ευαγγελιστή Ματθαίο (Ματθ. 9:9-13) καί τόν τελώνη (Λουκ. 18:9-14) καί τόν άσωτο (Λουκ. 15:11-32)
καί κάθε άλλη παρόμοια περίπτωση. Καί μέ όλ᾿ αυτά νά στηρίζουμε τίς αδύνατες ψυχές, γλιτώνοντάς τες από τήν απόγνωση.
Τίς ψυχές πάλι πού κυριεύονται από τήν υπερηφάνεια, νά τίς διορθώνουμε μέ πιό εντυπωσιακά παραδείγματα.
Νά ενεργούμε δηλαδή σάν τούς πολύ έμπειρους κηπουρούς, πού, όταν δούν ένα φυτό καχεκτικό καί ασθενικό, τό ποτίζουν μέ άφθονο νερό καί τό περιποιούνται μέ πολλή φροντίδα, γιά ν᾿ αναπτυχθεί κά νά δυναμώσει. Ενώ, αντίθετα, όταν δούν σ᾿ ένα φυτό πρόωρα βλαστάρια, κλαδεύουν τά περιττά, γιά νά μήν ξεραθούν σύντομα. Αλλά καί οι γιατροί, σ᾿ άλλους αρρώστους συνιστούν πολυφαγία καί κινητικότητα, ενώ σ᾿ άλλους επιβάλλουν μακρόχρονη δίαιτα καί ακινησία».
Πηγή από: http://www.agioritikovima.gr/
