Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ Του Θεού, Ελέησόν Με Τον Αμαρτωλόν!!!

ΠΡΙΝ ΑΡΧΙΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΞΗΣ...

* ΕΔΩ ΣΤΟ ''ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ;'' ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ ΜΕ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ.
* ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΓΕΜΑΤΟ ΧΡΙΣΤΟ, ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.
* ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ...ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ.
* ΑΥΤΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ ΜΟΝΟ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΕ.
* Ο ΧΩΡΟΣ ΕΔΩ...ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΨΥΧΙΚΗ & ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΩΦΕΛΕΙΑ.
* ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Βίος Αγίου Λογγίνου του Εκατόνταρχου

Ο Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος εορτάζει στις 16 Οκτωβρίου.

Ποιός είναι ο Άγιος Λογγίνος
Ο Άγιος Λογγίνος, ήταν Εκατόνταρχος και καταγωγής Ιουδαϊκής. Ζούσε κατά την εποχή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και υπηρετούσε ως Εκατόνταρχος, στην υπηρεσία του Πιλάτου.
Ο Λογγίνος κατά την ημέρα κατά την οποίαν σταυρώθηκε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, επήρε διαταγή από τον Πιλάτο, να φυλάττη με τους στρατιώτες του το Σώμα του Ιησού.
Ο μακάριος Λογγίνος έμεινε κοντά στον Εσταυρωμένο. Η ψυχή του είχε πολύ συγκινηθεί από την άδικη Σταύρωση του αθώου Χριστού. Τότε άρχισαν να συμβαίνουν μπροστά στα
μάτια του, τα θαυμάσια εκείνα σημεία, και εξαιρετικά θαύματα πού έγιναν εκείνη την ώρα. Τον έπιασε φόβος ιερός!

Ομολογεί την Θεότητα του Ιησού
Γνώρισε αμέσως την αλήθεια ο Λογγίνος, και την ομολόγησε θαρρετά και χωρίς κανένα φόβο, εις το μέσον της συναγωγής των Ιουδαίων. Έπειτα πάλιν όταν ενταφίασαν το
ζωοποιό και πανάγιο Σώμα του Κυρίου, διάταξε ο Πιλάτος, τον ίδιον τον Λογγίνο, να φυλάττη τον τάφο με την συνοδεία του.
Τότε λοιπόν ο Εκατόνταρχος, καίτοι είχε αγαθή γνώμη δια τον Ιησού, και πίστεψε, ότι είναι Υιός του Θεού, όπως μαρτύρησε και με το στόμα του, εν τούτοις πήγε να φυλάττη, όπως
τον πρόσταξαν.
Κατά την Ανάσταση του Σωτήρος, όταν ο Λογγίνος Με τους στρατιώτες του είδαν το εξαίσιο εκείνο όραμα, τον Άγγελο να κατεβαίνει με όλη τη λάμψη, και να αποκολλά την πλάκα από
τον τάφο, έπεσαν όλοι κατά γης, τρομαγμένοι μεν από το ανεπάντεχο. αυτό θαύμα, το οποίον όμως δεν τούς άφησε ασυγκίνητους. Κατόπιν δε, όταν είδαν τον Ιησού να βγαίνει
ολοζώντανος με λάμψη θεϊκή. Πίστεψαν και ο Λογγίνος, και οι στρατιώτες του, ότι ήταν Θεός, και όταν πλησίασαν στον τάφο και είδαν μόνον το σάβανο μέσα, φώναξαν αληθώς
Θεού Υιός ήν Ούτος.

Η δωροδοκία των Ιουδαίων
Έτρεξαν αμέσως στη Συναγωγή και το ανήγγειλαν. Αλλά οι προεστώτες της Συναγωγής, έδωσαν στους στρατιώτες, φρουρούς, όσα χρήματα ήθελαν, για να συκοφαντήσουν την
Ανάσταση. Ο πιστός όμως Λογγίνος δεν έλαβε ούτε ένα αργύριο. Με ελεύθερη γνώμη και γλώσσα, άρχισε να διαδίδει την αλήθεια και να ελέγχει το ψεύδος των Ιουδαίων. Έλεγε δηλ.
σε όλους, ότι ο Χριστός είναι Θεός αληθινός και ανέστη εκ νεκρών.

Το μίσος των Ιουδαίων για τον Αγ. Λογγίνο
Οι Ιουδαίοι όταν έμαθαν τι κηρύττει ο Λογγίνος φθόνησαν πολύ. Ήθελαν να τον θανατώσουν. Όμως ο Λογγίνος, παράτησε το αξίωμα και την οικογένεια του, κατάλαβε τι
θα γινόταν και πήρε δυο πιστούς του στρατιώτες που είχαν πιστέψει στον Χριστό και έφυγε για την Καππαδοκία.
Όμως οι Ιουδαίο δεν άργησαν να μάθουν για το που έχει πάει ο Λογγίνος. Έτσι μαζεύτηκαν και κατάφεραν τον Πιλάτο να γράψει στον Τιβέριο καταγγελίες για τον Λογγίνο ότι πιστεύει
σε έναν άνθρωπο Ιησού Χριστό και δεν προσκυνεί τα είδωλα, του έστειλα μάλιστα και λεφτά για να τον καλοπιάσουν.
Αφού έγραψαν τις κατηγορίες δεν έλειπε παρά μόνο ο Τιβέριος να βγάλει την καταδίκη. Έτσι και την έβγαλε. Καταδίκασε τον Λογγίνο σε θάνατο.



Πως έπιασαν οι δήμιοι τον Λογγίνο
Αφού βγήκε η απόφαση ο Τιβέριος έστειλε στρατιώτες να ψάξουν και να βρουν τον Λογγίνο και να τον θανατώσουν. Αυτοί αφού ξεκίνησαν συνάντησαν τον Λογγίνο στον δρόμο όμως
δεν ήξεραν ποιος είναι, τον ρώτησαν που θα βρουν τον Λογγίνο. Ο Λογγίνος τους προσκάλεσε να τον ακολουθήσουν και αυτός θα τους πάει εκεί. Έτσι αφού έμαθε τι ήθελαν
τον Λογγίνο και ότι ήθελαν να θανατώσουν αυτόν και τους στρατιώτες του. Ο Λογγίνος επειδή είχε στείλει σε μια υπηρεσία τους στρατιώτες του τους είπε να μείνουν στο σπίτι του
και θα τους παραδώσει αυτός όλους σε δύο μέρες που θα πάνε εκεί.
Δύο μέρες φιλοξένησε ο Λογγίνος τους δημίους του και τους πρόσφερε πολλά και τους ευχαρίστησε.
Όταν γύρισαν και οι άλλοι δύο ο Λογγίνος φανερώθηκε στους δημίους του και τους είπε ότι αυτός είναι ο Λογγίνος που αναζητούν. Στην αρχή οι δήμιοι του δε μπορούσαν να τον
θανατώσουν και του είπαν να φύγει. Όμως ο Άγιος παρηγόρησε αυτούς και τους παρακάλεσε να εκτελέσουν την διαταγή γιατί έτσι αυτός θα απολάμβανε τα αγαθά του
Παραδείσου.

Αποκεφάλισης τον Εκατόνταρχου και των δυο στρατιωτών του
Όλα ήσαν έτοιμα. Ο Άγιος και οι σύντροφοι του πανευτυχείς, λαμπροστολισμένοι, γονάτιοαν, έσκυψαν τα τίμια κεφάλια τους, και οι απεσταλμένοι έκοψαν αυτά, στις 16 του
μηνός Οκτωβρίου. Οι μακάριες ψυχές των έφυγαν για τα ουράνια.
Οι στρατιώτες μετά την αποκεφάλιση, πήραν το κεφάλι του Εκατόνταρχου, και το έφεραν στον Πιλάτο για να το δουν οι Ιουδαίοι και ευχαριστηθούν. Καλοπλήρωσαν τους στρατιώτες
οι Ιουδαίοι, τους έδωσαν πολλά χρήματα. Ο Πιλάτος πάλιν για να τους ευχαρίστηση τούς Ιουδαίους, διέταξε να πετάξουν το τίμιο κεφάλι του Εκατόνταρχου, περιφρονητικά έξω από
την πόλη.
Αλλά ο Κύριος διά τον Οποίον εκόπη το τίμιο αυτό κεφάλι, δεν το άφησε να μείνει καταφρονημένο εκεί στην κοπριά, πού το έριξαν. Το φύλαττε αόρατο και το έσκεπε να μη
πάθη καμιά βλάβη από το βρωμερό μέρος, πού το έριξαν.




Ἀπολυτίκιον. Ἦχος ἅ’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Τόν Ἥλιον τῆς δόξης Σταυρῶ προσηλωθέντα, καί τοῖς ἐν σκιά τοῦ θανάτου ἐκλάμποντα ὡς εἶδες, ηὐγάσθης αὐτοῦ ταῖς ἀστραπαῖς, καί ἤθλησας Λογγίνε εὐσεβῶς• διά τοῦτο
νοσημάτων παντοδαπῶν, λυτροῦσαι τούς ἐκβοώντας• δόξα τῷ δεδωκότι σοί ἰσχύν, δόξα τῷ σέ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διά σου, πάσιν ἰάματα.

Κοντάκιοv. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Εὐφροσύνως γέγηθεν ἡ Ἐκκλησία, ἐν τή μνήμη σήμερον, τοῦ ἀοιδίμου Ἀθλητοῦ Λογγίνου ἀνακραυγάζουσα• Σύ μου τό κράτος Χριστέ καί στερέωμα.

Ὁ Οἴκος
Τόν οὐρανόν σκότει πολλῶ, τήν γῆν τέ σειομένην, καί πέτρας ρηγνυμένας, ναοῦ τέ τό καταπέτασμα σχισθέν εἰς δύο θεωρῶν ἐν τῷ θείω πάθει τοῦ Χριστοῦ ὁ ἀθλητής, Θεοῦ Υἱόν
αὐτόν ἐγνώρισε, πάσχοντα τή οἰκεῖα εὐσπλαγχνία, ἀπαθῆ δέ ὄντα τή θεοτητι καί δόξη, σύν τῷ Πατρί καί Πνεύματι Ἁγίω συνέχοντα τό πᾶν καί διακρατοῦντα, ὡς Θεόν ἀληθινόν καί
Βασιλέα• ὅθεν ἐν χαρά Λογγίνος ἀνακραυγάζει• Σύ μου τό κράτος Χριστέ καί στερέωμα.

Μεγαλυνάριον.
Κῆρυξ καί αὐτόπτης ὤφθης τρανῶς, τοῦ σαρκί παθόντος, εὐδοκία Λόγου Θεοῦ• εὐθαρσώς γάρ τούτου, τήν ἔγερσιν κηρύττων, ὑπέρ αὐτοῦ Λογγίνε, προθύμως τέθυσαι.

Στίχος
Υἷον Θεόν λέγων σέ, Χριστέ, καί πάλιν, Λογγίνος ὡς πρίν, τέμνεται τόν αὐχένα. Ἀμφ' ἐκκαιδεκάτην Λογγίνον ἄορ κατέπεφνεν.
 
 
Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Κλήμεντος

Κλῆμα ὁσιότητος, καί στέλεχος ἀθλήσεως, ἄνθος ἱερώτατον καί καρπός ὡς θεοσδοτος, τοῖς πιστοῖς, πανίερε ἠδύτατος ἐβλάστησας. Ἀλλ' ὡς Μαρτύριον συνάθλος, καί ἱεραρχῶν
συνθρόνος, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῶ, σωθῆναι τάς ψυχᾶς ἠμῶν.

Κοντάκιον
Τῆς ἀμπέλου γέγονας, τίμιον κλῆμα, τοῦ Χριστοῦ πανεύφημε, Κλήμη πολυάθλος ὄφθεις σύν τῷ συνάθλω τέ ἔκραζες: Χριστός Μαρτύρων, φαιδρόν ἀγαλλίαμα.

Μεγαλυνάριο
Βότρυας ἐνέγκας ζωοποιούς, ἄθλων γεωργία, ὥσπερ ἄμπελος εὐκαρπής, οἶνον ἀποστάζεις, ἀρρήτου κοινωνίας, μυσταγωγέ τοῦ λόγου, Κλήμη πανάριστε.


Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἀγαθάγγελου
Ὡς ἀγαθῶν ἀγγελιῶν προμηθέα, τῆς πρός ἠμᾶς τοῦ Ἰησοῦ εὐσπλαχνίας, χαρμονικῶς ὑμνοῦμεν σέ Μαρτύρων στερέ. Σύ γάρ Ἀγαθάγγελε, ἐναθλήσας νομίμως, στάσεως ἀξίωσαι,
τῶν Ἀγγέλων ἀξίως, Μεθ' ὧν πρεσβεύεις πάντοτε Χριστῷ, πάσης ρυσθῆναι, ἠμᾶς περιστάσεως.

Κοντάκιον
Ἐν ἀθλήσει ἄγγελος, μάκαρ ἐδείχθης, ἐνεργῶν ὁ ἄνεργος τῶν ἀλγηδόνων τάς ποινᾶς. Ὅθεν Χριστός, Ἀγαθάγγελε, ὑπερφυούς σέ ἀξίωσε χάριτος.

Μεγαλυνάριον
Φέγγει ἀληθείας καταθγασθεῖς, υἱός φωτός ὤφθης, δί’ ἀγώνων μαρτυρικῶν, ὅθεν ὡς Χριστοῦ σέ γενναῖον στρατιώτην, ὑμνοῦμεν ἐπαξίως ὤ Ἀγαθάγγελε.


Πηγή από: http://xristianos.gr/